دو نوع آنزیم آمیلاز آلفا وبتا موجود است.آلفا-آمیلاز پیوند های گلیکوزیدی آلفا-1و4گلیکوژن و نشاسته را هیدرولیز می کند و بر پیوندهای آلفا-1و6بی اثر است.محصول حاصل از عمل کاتالیز آنزیم گلوکز، مالتوز و مولکول های کوچک نشاسته به نام دکسترین می باشد.سلولز و سایرپلی ساکارید های ساختمانی که دارای پیوند آلفا می باشند توسط آلفا- آمیلاز هیدرولیز نمی گردند.

برای فعالیت AMSیون های کلر و کلسیم ضروری است وPHمناسب برای آمیلاز 9/6 الی 7 می باشد.

نوع آلفا آمیلاز در ترشحات پانکراس وغدد بزاقی موجود بوده و نوع بتا آمیلاز در نباتات یافت می شود که با هیدرولیز نشاسته، بتا مالتوز تولید می کند.

آمیلاز موجود در بزاق دهان را معمولاً پتیالین((Ptyalin نیز می گویند.مقدار کمی از این آنزیم نیز در عضلات اسکلتی و روده باریک یافت می شود.آمیلاز نسبت به سایر آنزیم ها کوچکترین وزن مولکولی (50 تا 55 هزار دالتون) را داراست.به علت کوچک بودن اندازه آن به سهولت توسط گلومرول ها تصفیه شده و به همین دلیل در ادرار نیز مشاهده می گردد.

هضم نشاسته به وسیله عمل هیدرولیز AMSبزاقی در دهان شروع می شود.مدت زمان فعالیت آمیلاز بزاقی کوتاه است زیرا که بر اثر بلع به وسیله محتویات اسیدی معده غیر فعال می گردد.سپس در روده آمیلاز پانکراس عمل هضم نشاسته را ادامه می دهد.

اختلالاتی که موجب افزایش آمیلاز می شوند:ضایعات غدد بزاقی (نظیر اوریون)،زخم های پپتیک سوراخ شده،بیماری های داخل شکمی از قبیل آپاندیسیت،بیماری مجاری صفراوی،پارگی حاملگی خارج رحم.

آمیلاز تنها پروتئینی است که توسط کلیه از گردش خون برداشته می شود.

منبع:آنزیم شناسی بالینی